16/10/2021
Գիտեք՝ ով է այս մարդը․․ Միգուցե շատերդ չճանաչեք, քանի որ զբաղված եք քաղաքականությամբ՝ Դոգին եք լսում, կամ լոք-դաուն եք եղել՝ ջոնի-բռջոնի եք լսում․․

Գիտեք՝ ով է այս մարդը․․ Միգուցե շատերդ չճանաչեք, քանի որ զբաղված եք քաղաքականությամբ՝ Դոգին եք լսում, կամ լոք-դաուն եք եղել՝ ջոնի-բռջոնի եք լսում․․

Գագո Ասատրյանի ֆեյսբուքյան էջից. «Գիտեք՝ ով է այս մարդը․․․ Միգուցե շատերդ չճանաչեք, քանի որ զբաղված եք քաղաքականությամբ՝ Դոգին եք լսում, կամ լոք-դաուն եք եղել՝ ջոնի-բռջոնի եք լսում․․ Ինչո՞ւ այդ երկուսին հիշեցի, քանի որ օն-լայն ռեժիմով 10,000 մարդ է նրանց նայում։ Ներողությում եմ խնդրում, որ Արտակ Մովսիսյանին նվիրված այս գրառման մեջ, վերջին երկուսի անունն եմ հիշատակում, բայց դառը ճշմարտությունը միշտ էլ նախընտրելի է, համենայն դեպս, ինձ համար։Մովսիսյանն այն մարդն էր, որ իր կարճատև կյանքի ընթացքում ապրեց 13,000-15,000 տարի։ Նա ապրեց 5 տասնամյակ, բայց հային նվիրեց իր պատմության 13-15 հազարամյակ։ Ես երբեք անձնապես շփում չեմ ունեցել հայորդու հետ, այդ պատիվը չեմ ունեցել, սակայն միշտ, երբ ես ցանկացել եմ հետ գնալ արմատներիս, ու համացանցը փորձել եմ օգտագործել ինքնակրթության համար, ես առաջին հերթին YouTube-ում, կամ google-ում գրել եմ Արտակ Մովսիսյան։ Նա այն մարդկանցից էր, որ ինձ իմ կյանքում տվեց ամենաթանկարժեքը՝ իմ առաքելության բանալին, իմ՝ հայ լինելու իմաստը, իմ՝ աշխարհը հայի աչքերով ճանաչելու հեքիաթը։ Եվ նաև նրա շնորհիվ է, որ ես հայոց պատմության իմ ժամանակների ընթացքին նայում եմ անցյալի խորքից։ Նայում եմ՝ ու նույնիսկ ժպտում եմ այն մարդկանց, ովքեր մտածում են, որ հայն իր արիական կռվում տապալվել է։ Արտակ Մովսիսյանի աշխարհից այս ամենը նշմարվում է որպես հայոց պատմության սխալներից դասեր չքաղելու մի փոքրիկ դրվագ։ Ես հենց այդ պատմությունից գիտեմ, որ գիշերը լուսաբացից առաջ՝ ամենամութն է լինում։ Եվ գիտեմ, որ հայոց պատմությունը 21-րդ դարի իր իսկական կռիվը չի տվել։ Ես այդ պատմությունից գիտեմ, որ տականքների պակաս մեր ազգը երբեք չի ունեցել, բայց նաև գիտեմ, որ երբ հետ են քաշվում ծաղրածուները, առաջ են գալիս իսկական հերոսները։ Այդպես է եղել միշտ, ու այդպես կլինի հիմա։Ուղղակի հիմա կոդ է խախտվել, ինչն իր անմնացորդ նվիրումով փորձում էր շտկել դոկտոր-պրոֆեսոր Մովսիսյանը։ Իսկ ո՞րն է այդ խախտված կոդը․․․օրինակ՝ մայրը, ով կարող է մեկ ժամ լսել զազրելի հայհոյանք, մաղձ, կեղտ, նա չի կարող արտակմովսիսյաններ ծնել, նա չի կարող տալ առողջ սերունդ, կրթված քաղաքացի, նվիրված հայորդի, առաքինի դուստր։ Այո՛, ընդունել է պետք, որ հայի գիտակցությունը հավասարված է բռջոնիության մակարդակին։ Դա զրոյական կետ չէ, դա ցածր է զրոյից, իսկ ինչու է այդպես՝ քանի որ Արտակ Մովսիսյանի հաղորդումները ավելի քիչ հայ նայեց, քան Դոգի լայվերը (ի դեպ՝ ես նրան չեմ մեղադրում, նա էլ է պահանջարկ)։ Ու գիտեք՝ խնդիրը միայն իշխանավորների մեջ չէ, քանի որ համոզված եմ՝ իշխանությունները ու նրանց դիմագիծը հասարակության պահանջն են։ Ինչ պահանջում է մարդը, դա էլ տեսնում է 21-րդ դարի էկրաններից, ինչ բացականչում է մարդը, ի պատասպան բացականչում են վերևներից։ Օրվա ղեկավարները այսօրվա քաղ-հասարակության դիմագիծն են, նրանց մեղադրել պետք է այնքանով, ինչքանով որ մենք մեզ, մեր արդար կամքով, կգամենք մեզ ծանր ինքնախոստովանությանը։ Այն խոստովանության, որ մենք մեր պատմության կրողները չեղանք, մենք հեռացանք մեր պապերի հիշողությունից։ Մենք, որ լռում էինք, երբ հերոսի պապ էր կեղծվում, Ուրֆանյանի շիրմաքարն էր պղծվում, և մենք, երբ ողբում էինք, երբ տեսանք, որ այդ ամենը արդեն անում է թուրքը։

Եվ ինչո՞ւ ենք մենք փորձում այսքանից հետո երևալ ավելի սուրբ, քան հռոմի պապը։ Մենք մեզ ե՞նք խաբում, թե՞ ցանկանում ենք խաբել մեզնից դարերով առաջ ընկած աշխարհին։ Սա է իրականությանը և այդ իրականության համար հայոց պատմությունը չէ, որ մեղավոր է, այլ մենք, ամեն մեկս, որ չենք փորձում բեկել ու ճիշտ ուղղու վրա դնել պատմության այն ծուռ ընթացքը, որը չգիտենք, թե երբ ծռվեց։ Այսօր հայը կարող է ուղիղ նայել մի ուրիշ հայի դեմքին ու ասել՝ դու թուրք ես, դու կռված չես, դու դավաճան ես․․․

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *